Wij gebruiken first-party en third-party cookies voor analytische en technische doeleinden en verwerken gegevens die nodig zijn om profielen op te stellen op basis van uw surfgedrag. Meer informatie en instellingen vindt u via “Cookie-instellingen”.
Terug
Op het hoogste punt van de heuvel met uitzicht op de vlakte van Vilafranca, 302 m boven de zeespiegel, verbergt zich de kluis van Sant Pau, een rustige hoek die ons vertelt over de relatie tussen mens en natuur gedurende meer dan zes eeuwen. De eerste kluizenaars zijn gedocumenteerd in het jaar 1392, wanneer een periode van spiritualiteit begint die verband houdt met het sobere leven en het werk van het land. Er is geen spoor zichtbaar van de middeleeuwse hermitage, die in 1910 werd afgebroken, maar de rots heeft zijn sporen behouden: een uitgegraven holte werd ontworpen als de apsis van een nieuwe tempel die aan het begin van de 20e eeuw nooit werd voltooid.
Toen we daar aankwamen, onderscheiden we nog steeds de gaten in de steen waar de dakbalken pasten en kleine nissen die bedoeld waren voor afbeeldingen of votieflampen. Buiten neemt een fontein uit het begin van de 20e eeuw dezelfde apsidale vorm aan en voorziet de bezoeker van vers water, wat het idee van rust en gastvrijheid versterkt dat elke kluizenaarsgemeenschap karakteriseerde. Het complex wordt gecompleteerd door een zijkapel, eveneens uitgehouwen in de rots, waarin een moderne geglazuurde tegel bewaard is gebleven die gewijd is aan Sant Jaume en Sant Jordi; ervoor is een kunstmatig toevluchtsoord beoefend dat uitnodigt tot rust en bezinning.
Vanaf de zonnige kant leidt een stenig pad ons naar het natuurlijke uitkijkpunt dat, zonder obstakels, het uitzicht biedt over de hoofdstad Alt Penedès, het mozaïek van wijngaarden en, op heldere dagen, naar de contouren van Montserrat. Dit uitzonderlijke panorama maakte de site al in de 19e eeuw tot een populaire bestemming voor lokale processies en pelgrimstochten. De kronieken herinneren eraan dat elke 25 januari, de dag van de bekering van Sint-Paulus, de buren hierheen gingen om het land te zegenen en een goede oogst af te smeken.
Door het ontbreken van een volledig bewaard gebleven gebouw kon het complex niet worden opgenomen in de Inventaris van het Architecturaal Erfgoed van de Generalitat; de populaire herinnering heeft het echter levend gehouden. Verschillende pogingen tot wederopbouw — de meest ambitieuze in 1902 — werden stopgezet door gebrek aan middelen, en het verrichte werk is beperkt tot de grot-apsis en de bekleding van de fontein.
Tegenwoordig is de berg Sant Pau een recreatiegebied en een favoriete plek voor ornithologen, fotografen en wandelaars. De schone lucht, de geur van tijm en rozemarijn en het ruisen van het water in de bron creëren een sfeer van rust die de naam van de plaats rechtvaardigt. Zonder enige vorm van omheining of kluisje is de toegang het hele jaar door gratis; je moet alleen de stilte van de plek respecteren en de fragiele geologie van de kalkstenen rots die de plek vormt.
CAT
ESP
ENG
FRA
POR
ITA
ALE
ZH
JA
