Verborgen achter de spitsboog van de derde zuidelijke kapel van de gotische kerk van Sant Francesc ligt het altaarstuk van de Maagd en Sint-Joris een klein wonder van Catalaanse schilderkunst uit de late 14e eeuw. Het werk, traditioneel toegeschreven aan de Girona-meester Lluís Borrassà, vat de overgang van lineaire gotiek naar de internationale gotiek samen, met elegante figuren, expressieve gezichten en een chromatische balans die bezoekers vandaag nog steeds verrast.
De set, in polychrome tafel, is gestructureerd in een hoofdgedeelte met twee steegjes en op het onderste terras staan verschillende scènes uit het leven van de Maagd afgebeeld, samen met de episode van de draak die werd verslagen door Sint-Joris, beschermheilige van de cavalerie; een prequel met figuren van profeten en een kroning waarin Christus de Rechter verschijnt, geflankeerd door engelachtige muzikanten. De gouden achtergronden die zijn aangebracht met de goudbroodtechniek en punchstoofschotels behouden, ondanks de oxidaties, nog steeds een krachtige glans onder het zwakke licht van de tempel.
Historisch gezien werd het altaarstuk gemaakt in opdracht van de oude juryleden van Vilafranca om de grafkapel van een van de adellijke edelen die in het klooster begraven waren, te verfraaien. Archiefstukken wijzen op het jaar 1401 als vermoedelijke datum van levering. Tijdens de onteigening leed het ensemble aan steenslag en het verlies van sculpturale stukken, maar de hoofdtafels bleven op hun plaats. Bij een restauratie in de jaren 80 werden dragers en polychromie gestabiliseerd, en bij een eenmalige ingreep in 2007 werden selectieve reinigingscriteria toegepast om tinten lapis lazuliblauw en karmijnrood terug te krijgen.
Vandaag de dag staat het altaarstuk nog steeds boven de kapel, beschermd door een semi-transparante vitrine die nauwkeurige contemplatie mogelijk maakt en tegelijkertijd de conservering garandeert. De kloostergidsen leggen uit hoe de plooien van de jurken, bewerkt met fijne penselen en sluiers, een voorbeeld zijn van de stilistische wending naar hoofse delicatesse, terwijl de dynamiek van Sint-Joris, die op het paard ligt, de narratieve spanning van de vroegere gotiek in stand houdt. Elk voorjaar, samenvallend met Sant Jordi, speelt het altaarstuk de hoofdrol in een thematisch bezoek dat kunst en legende combineert.
Als je er in de duisternis van de tempel naar kijkt, word je herenigd met het mooiste facet van het Vilafranquí-erfgoed: een stuk van een bekende auteur, ter plaatse gedateerd en bewaard, wat ongebruikelijk is in veel middeleeuwse altaarstukken van het land. Het is daarom een must voor wetenschappers en nieuwsgierigen die het picturale verleden van de Penedès een gezicht en kleur willen geven.