In het oude nummer 4 van Hospital Street, net boven de historische familieapotheek, gaat een echte schat schuil die drie eeuwen gezondheidswetenschappen in Penedès vertelt: het Viader Museum. De collectie werd geïnventariseerd en wordt bewaakt door Ramon Viader Guixà, apotheker, oenoloog en laatste vertegenwoordiger van een geslacht met documentatie die al sinds 1680 bekend is en acht generaties gewijd is aan geneeskunde en farmacie. Het bezoek - dat vooraf moet worden geregeld - opent op een tweede verdieping vol houten laden, Victoriaanse planken en vitrines waar meer dan 1.500 stuks pronken.
Het verklarende discours begint in de pre-industriële periode, toen de apotheker handmatig zalven, drankjes en poeders maakte. Marmermortels, aronskelk, houten zijde, tabletvormen of metalen spuiten tonen het dagelijkse leven van het klassieke laboratorium. Een tweede kamer, omringd door het licht dat via de smeedijzeren balkons naar binnen valt, presenteert potten met eerste reagentia, officinalis-korrels en een primitieve verdamper, de voorloper van moderne inhalatoren. De centrale modules combineren vitrines met dichtheidsmeters, fotocolorimeters, Soxhlet-, Kipp-apparaten en primitieve chromatografen, getuigen van technologische evolutie tussen de 18e en 20e eeuw.
Het gebouw, met zijn smalle gevel en sierlijke balkons, werd in 1827 aangekocht door Narcís Viader Seguí, die de oorspronkelijke apotheek aan de Calle Església hierheen verplaatste. Vanaf dat moment voegde elke generatie lagen geschiedenis toe: Antoni Viader Janer, burgemeester in twee fasen (1873-74 en 1895-97), promootte een botanische tuin en produceerde medicinale wijnen; Narcís Viader Escaiola richtte de eerste dienst voor klinische analyse in de stad op; en Narcís Viader Font ontwikkelde daar het farmaceutische cosmeticamedicijn „Myrapol”. Deze erfenis is gekoppeld aan het museografische verhaal door middel van biografische panelen, historische foto's en handgeschreven recepten.
Een van de uniekheden van het museum is de restauratiewerkplaats, uitgerust met een stereoscopische microscoop en ultrasoonbaden waarmee u delicate stukken uranium of keramiek kunt reinigen zonder ze uit het gebouw te hoeven halen. Dit zorgt voor een optimale conservering en biedt de bezoeker de mogelijkheid om door een binnenraam te zien hoe de stukken ter plaatse worden gedocumenteerd en gerestaureerd.
Het bezoek eindigt in een klein bibliotheekarchief, waar medische verhandelingen, recepten en professionele correspondentie die meer dan driehonderd jaar zijn verzameld, worden bewaard. Het is indrukwekkend om een receptenboek uit 1732 te lezen of het laboratoriumrapport dat het eerste geval van tyfus bevestigde dat in Sant Sadurní werd geanalyseerd.
Hoewel het eigendom privé is, opent de familie Viader regelmatig haar deuren voor wetenschappelijke, recreatieve en culturele doeleinden en werkt ze samen met universiteiten en scholen in het gebied. Het heeft geen wettelijke bescherming, maar de uitstekende staat en de kwaliteit van de stukken hebben het tot een niet te missen stop gemaakt voor liefhebbers van de geschiedenis van de Catalaanse farmacie.
Bij vertrek heeft de bezoeker het gevoel door de tunnel van de tijd te zijn gereisd, tussen de geuren van gedroogde kruiden en herinneringen aan een ambacht dat empirische wijsheid combineerde met een roeping tot dienstbaarheid. Het Viader Museum is ongetwijfeld een verborgen juweeltje dat het verdient om met rust en nieuwsgierigheid ontdekt te worden.