Als je de straat van de kerk oploopt naar de oude ommuurde stad Sant Sadurní, komt de bezoeker de Portal de Ponent tegen, in de volksmond bekend als de Romeinse brug, hoewel het werk in werkelijkheid uit de moderne tijd stamt (16e tot 17e eeuw) en alleen de bouwtraditie van de middeleeuwse brug bewaart die op dezelfde plek bestond. Het portaal, dat diende als westelijke toegangspoort tot het omsloten dorp, was tegelijkertijd een kleine brug over de oude gracht en daarom heeft het collectieve geheugen zijn naam behouden.
De structuur bestaat uit een eenvoudige halfronde boog omlijst met stenen van normale grootte, goed gegroefd en gerangschikt in horizontale rijen. Je kunt aan de binnenkant nog steeds de sporen van de steenhouwer lezen die de ambachtelijke zorg van de fabriek onthullen. Aan beide zijden zijn fragmenten bewaard gebleven van de muur en de geplaveide helling die de muur met de buitenkant verbond; vandaag, volledig geïntegreerd in het stedelijk weefsel, fungeert het portaal als een doorgang tussen de Plaza de Pont Romà en het plein dat naar de parochie leidt.
Historisch gezien vervulde de Romeinse brug defensieve en fiscale functies: de stad incasseerde de boete en controleerde het goederenverkeer. In gemeentelijke documenten uit de 17e eeuw wordt al melding gemaakt van reparaties en vervangingen van pluggen, een bewijs van het intensieve gebruik van de pas. Met het verdwijnen van de muren in de 19e eeuw bleef het portaal een getuigenis en was het decennialang de enige zichtbare herinnering aan de oude omheining.
Het complex heeft verschillende onderhoudswerkzaamheden ondergaan; de belangrijkste dateert uit de jaren 70 van de 20e eeuw, toen de omgeving verstedelijkt werd en de structuur werd geconsolideerd om deze aan te passen aan het wegverkeer. Ondanks de transformatie behoudt het het karakter van een symbolische drempel: wie de boog oversteekt, betreedt letterlijk het historische hart van de hoofdstad van Cava.
Tegenwoordig verschijnt de Portal de Ponent op erfgoedroutes en rondleidingen gewijd aan het anekdotische dorp. Klein in volume maar van enorme emotionele waarde, het is een verplichte foto voor bezoekers en een teken van identiteit voor de buren, die elk jaar de passage van parades en kasteeloptredens vieren tijdens het Festa Major.