
Het reuzenpaar Sadurninense, in de volksmond simpelweg bekend als „de Reus en de Reus”, is sinds 1941 een levende instelling van het dorp. Ze zijn gebouwd in kartonsteen in de legendarische werkplaats El Ingenio van Domènech Umbert in Barcelona en reproduceren de katholieke koningen Ferran en Isabel, een symbool van een historisch verleden dat de Penedese wijngaard terugvoert tot de eenwording van de Spaanse kroon. Met een hoogte van 3,35 meter en een gewicht van ongeveer 40 kilogram per stuk paraderen ze majestueus dankzij een interne structuur van licht hout die de elegante dans mogelijk maakt die kenmerkend is voor gigantische kasseien.
De reus, met een baard en kroon van oud goud, hanteert een opgerolde boekrol, een herinnering aan oude koninklijke privileges; de Giganta, met een serene uitdrukking, draagt een boeket bloemen en een kanten zakdoek, motieven die de vruchtbaarheid van de aarde en de verfijning van het hof oproepen. Ondanks kleine kostuumwijzigingen — gedocumenteerd in 1945, 1984 en 2017 — is de koninklijke iconografie intact gebleven, met rijke brokaten, fluwelen overlays en metalen klinknagels die schitteren in het licht van vuurwerk.
Decennialang kwamen de reuzen alleen naar buiten in processies van Corpus, Fairs en Festa Major, vaak gedragen door gemeentepersoneel. De revitalisering van de jaren tachtig — die samenviel met de première van de Colla de Giganters na de opening van de FIFA Wereldbeker 1982 — veranderde alles: de reuzen begonnen te reizen, namen deel aan bijeenkomsten in heel Catalonië en vooral dansten ze op het ritme van de hedendaagse cobla en werden echte ambassadeurs van de cultuur sadurninensis.
In 2016, ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum, werd er ingegrepen aan het interne skelet: de riemen werden lichter gemaakt, de oude nekkatrol werd vervangen door een aluminium scharniersysteem en de basis werd versterkt om de hoogte van de nieuwe dragers te vergemakkelijken. Twee jaar later, in 2022, onderzocht de workshop van Juanma Avilés gezichtsdetails, polychroom en vergulding, waardoor de oorspronkelijke adel in de gezichten werd teruggebracht.
Momenteel gaat het stel drie keer per jaar op pad: op het Festa Major (waar de institutionele parade samen met de Band begint), op de Philloxera-avond en in de week van de Barris, wanneer de straten gevuld zijn met onweersbuien en bloementapijten. Waar ze ook gaan, ze wekken dezelfde medeplichtigheid op: de kinderen rennen om het schort van de Reus aan te raken en de volwassenen rommelen over de oude kasseien die hun traptrede markeren.
De reuzen rusten meestal in een zaal van het stadhuis, die op afgesproken tijden bezocht kan worden. De toegang is gratis en verklarende panels beschrijven de gigantische genealogie, met zwart-witfoto's, fragmenten van partituren uit de jaren 40 en persknipsels van de WK-tour in 82. Op deze manier blijven Ferran en Isabel veel meer dan twee kartonnen mannequins: ze zijn levende herinnering, collectieve trots en vooral een voorwendsel voor elke generatie om te leren dansen, grillen en van het feest te genieten.