
Als u de wijk Vilarnau verlaat, ontdekt u op het pad dat de stroom van Can Ferrer de Mas volgt, achter een zachte bocht van linzen en witte dennen, het zogenaamde meer van Can Codorniu —of het meer van Raventós i Blanch—, een klein stuwmeer van ongeveer 18.700 m², gebouwd in 1906 om de aangrenzende kelders van water te voorzien. De dijk, uitgevoerd met kleigronden, werd zo met het landschap nagebootst dat vandaag, meer dan een eeuw later, de waterbouwkundige werken bijna verward worden met het natuurlijke reliëf van de Penedès.
Hoewel de lagune geen industriële diensten meer biedt, is het een ware oase van biodiversiteit in de gemeente geworden. Het permanente waterpeil heeft de vorming van zeer gevarieerde habitats mogelijk gemaakt: uitgestrekte rietvelden, dennenbossen van witte dennen met mediterrane esdoorn, bardissen van roldor en kreupelhout en een strook oeverbos langs de beek, waar eiken, eiken, populieren en witte wilgen gedijen. Dit plantenmozaïek biedt onderdak aan een groot aantal beschermde soorten die zijn opgenomen in de bijlage bij wet 22/2003.
Tot de amfibieën behoren de salamander, de groene kikker en de ijsvogel, terwijl in het water gewone karpers leven — zowel de typische soort als de specularis — en de invasieve maar winterharde gambusiavis. De lucht en de oevers van het meer zijn het dagelijkse toneel van chivitones, cuallargues mallerengues, rode patrijzen, kruisbekken, ijsvogels, pitroigs en gewone koorzangers, waardoor de ruimte een plek van groot ornithologisch belang is, vooral in de vroege ochtend.
Verschillende rapporten die op verzoek van de gemeenteraad zijn opgesteld door GEDEN (2007-2009) hebben de flora en fauna geïnventariseerd en beheersmaatregelen voorgesteld om geconstateerde problemen op te lossen: lozingen van puin en inert afval, watervoorzieningen van slechte kwaliteit, verspreiding van exotische soorten en menselijke overbevolking. Ondanks deze effecten blijft het Codorniu-meer een eersteklas biotoopbrug, omdat het kleine wetlands verbindt die verspreid liggen over de Penedès-vlakte.
De route naar de waterplaat is vlak en gemakkelijk toegankelijk, waardoor het een ideale uitgang is voor zowel gezinnen met schurken als voor natuuronderzoekers. Er moet echter aan worden herinnerd dat het terrein privé is (Raventós i Blanc) en dat zowel de bewegwijzering als de stilte die door de fauna wordt geëist, gerespecteerd moeten worden.
Op lenteavonden, wanneer het gouden licht door de wijnstokken schijnt en het riet verlicht, kan de bezoeker nog steeds de echo horen van de eerste cava-werkers die meer dan honderd jaar geleden water hebben gedomesticeerd om leven te geven aan de bubbels die vandaag Sant Sadurní over de hele wereld identificeren. Het meer, de stille getuige van die inspanning, herinnert ons eraan hoe de natuur op elegante wijze de sporen van menselijke industrie kan traceren.