Cal Solà

Cal Solà, gelegen in het achttiende-eeuwse Eixample, is een voorbeeld van de doordringbaarheid van het modernisme voor kleine huizen en lokale bewoners. Gebouwd in 1909 — datum die voorkomt in de ronde top — is het een gelijkvloers huis met begane grond en verdieping dat speelt met kleur en ronding om op te vallen in een straat met vrij eenvoudige huizen.
De gevel is bedekt met stucwerk dat gebroken tegels imiteert. Het grote handelsportaal op de begane grond — met twee zijingangen en een centrale vitrine in gedifferentieerde vlakken — is omlijst door een roze lijst met afgeronde randen, een inleiding tot de bochtige taal die de hoogte domineert. Daarboven markeert een balkon met golvende platen en een gewelfd smeedijzeren hekwerk, waar spiraalvormige staven en bloemmotieven een echte filigraan vormen, de as van de eerste verdieping.
Bij de omlijsting van deuren en ramen vinden we klassiek lijstwerk verrijkt met puur modernistische plantenversieringen; alles mondt uit in de ronde beker die, naast de datering, boven het niveau van het dak uitsteekt naar twee Arabische pannenwaters. Het interieur, dat nu privé was, had handel op de begane grond gecombineerd met wonen op de verdieping, een gebruikelijk schema in de nieuwe winkelstraten van de stad.
Het huis geniet geen specifieke bescherming, maar de IPAC heeft het opgenomen met nummer 2861 en de gemeenteraad beschouwt het als onderdeel van het alledaagse modernistische erfgoed. Ondanks de afwezigheid van bezoekers, maken de goede staat en de schoonheid van het balkon het tot een verplichte stop voor fans die de route van het Sadurninense modernisme volgen.
Cal Solà herinnert zich dat het modernisme aan het begin van de 20e eeuw ook een populair fenomeen was: een lokale troffel en smid konden met smaak en vakmanschap een kleine gevel een onmiskenbaar karakter geven dat nog steeds de harten verwarmt van degenen die vandaag de dag langs de Sant Antoni-straat lopen.

Te bezoeken: Nee
Meer informatie: Link 1