
Anoia-brood is een directe erfgenaam van de oude houtovens die verspreid waren over de regio vóór de komst van de grote industriële werkplaatsen. Wat het onderscheidt, is vooral de sponsachtige kruim, met onregelmatige invetten, en een dikke korst die knarst onder de zachtste druk van de vingers. Deze gouden korst wordt verkregen door gehydrateerde massa's met lange fermentaties te bewerken en op een vuurvaste plaat te koken, een methode die het mogelijk maakt om het vocht in de binnenkant af te sluiten en de conservering ervan te verlengen.
Behalve dat het het dagelijkse brood is van veel huishoudens, heeft het zich bewezen als een essentiële aanvulling op een uitgebreid ontbijt en tapasdiners met cava. De licht geroosterde smaak combineert perfect met extra vierge olijfolie en lokale worstjes. Zowel traditionele etablissementen als nieuwe bakkerijen met een ambachtelijk bakkerijconcept maken aanspraak op het recept en vormen er vaak langwerpige repen of grote ronde stukken van die bedoeld zijn om per gewicht te worden verkocht.
Veel bakkerijen bieden vroeg in de ochtend bezoeken aan, zodat reizigers kennis kunnen maken met het kneedproces, inclusief de aroma's, en het brood dat nog warm is, kunnen meenemen. Deze connectie met het bakkersvak, samen met de sporen bij het spelen met lokaal meel en eigen moedermassa's, maken van Anoia-brood een ander symbool van de gastronomische identiteit van de Sadurnijnen.